19 September 2010

ஹிந்து கட்டுரை

Opinion » Op-Ed

Published: September 16, 2010 00:21 IST | Updated: September 16, 2010 00:21 IST

How Tamil Nadu has made an incremental difference

Divya Gupta
The State's achievements in human development are widely understood by public health professionals.
The State's achievements in human development are widely understood by public health professionals.

A combination of factors led by state policy has enabled the southern State to become a notable achiever with respect to some key indicators of development.

In 2001, Nobel Laureate Amartya Sen recorded an eyebrow-raising fact in his book, “Development as Freedom”, that Tamil Nadu and Kerala had both achieved much faster rates of decline in fertility than China had achieved since it introduced its one-child policy.

That same year, the international community signed a historic, unprecedented accord — an eight-fold road map to eliminate poverty and hunger, preventable disease and death, and to protect the earth's environment. These are the Millennium Development Goals. Two of the goals, No. 4 and No. 5, concerned reducing infant and maternal mortality rates, respectively. Again, Kerala and Tamil Nadu defied national trends.

Kerala today has among the lowest infant mortality rates in India (12 per 1,000 live births: SRS data, 2008), and Tamil Nadu, among the lowest maternal mortality rates, with an impressive 70 per cent reduction over the last 20 years (380 in 1993 to 111 in 2008 per 100,000 live births: National Family Health Survey (NFHS) and Sample Registration System (SRS) data). “Back then, it was a very male-dominated government and bureaucracy,” said Sheila Rani Chunkath, a senior Tamil Nadu-cadre Indian Administrative Service officer who was instrumental in jump-starting the State government's policies on women and child welfare. “But we thought it was a scandal for a woman to die in this day and age and this cannot be tolerated. We also believed that government could work.”

Maternal mortality

Tamil Nadu's experience in reducing maternal mortality is particularly instructive because even more than in the case of infant mortality, India is way off-track with respect to reducing maternal mortality. Every year, approximately 80,000 mothers die in India at childbirth. The media have often termed the startling trend as “silent genocide.” The MDG 2015 target is 100 per 100,000 live births, while India's projected rate for 2010 is 220 per 100,000 live births, according toThe Lancet, a global medical journal.

The inevitable question that arises, then, is: what did Tamil Nadu do differently? What were the enabling factors?

Inevitably, some of them are the same factors that Professor Sen cited 10 years ago in his book to explain Tamil Nadu's reduced fertility rates — a combination of “an active, but cooperative” family planning programme, high literacy rates and high female employment in gainful employment.

Widely understood by public health professionals but not necessarily by the public at large, though, is that many of Tamil Nadu's achievements in human development are the result of a conscious and deliberately crafted state policy. “Ultimately, it all boils down to an issue of management and logistics,” said Ms. Chunkath. “We found, for instance, that many deaths occur because in the crucial hours, pregnant women were running about trying to access too many different places that simply didn't have the necessary care.”

One-stop centres, assistance

Ms. Chunkath was part of government efforts to establish and eventually improve a network of one-stop emergency centres, known as CEmONC (Comprehensive Emergency Obstetric and Newborn Care), across Tamil Nadu. Equipped with operation theatres and blood storage units and staffed by obstetricians, paediatricians, anaesthetists and other specialists, these are intended to be available round the clock. Since 2004, when the centres were introduced at the district and sub-district levels, news reports have recorded a sharp increase in the number of complicated cases being registered across the network, underscoring their crucial role.

Over the years, a slew of ambitious and targeted, if populist, schemes have been introduced in Tamil Nadu. On closer scrutiny, these may not bear the true imprint of a social welfare state, but the schemes have nevertheless proved to be effective, heightened consciousness and led to many desirable public policy outcomes. The best-known and widely studied initiative for reducing maternal mortality is the Dr. Muthulakshmi Reddy Maternity Assistance Scheme, under which pregnant mothers are entitled to financial support of Rs. 6,000 each time, for up to two children. The State's main marriage assistance scheme (the official name is Moovalur Ramamirtham Ammaiyar Ninaivu Marriage Assistance Scheme) complements this effort by providing Rs. 20,000 to young women for marriage, provided they have studied up to at least Class 10. The amount has now been increased to Rs. 24,000.

Dhatchayani, who lives in a thatched-roof hut in Kovathoor village in Kanchipuram district, 70 km from Chennai, is a beneficiary of both schemes. She belongs to a Scheduled Caste, below poverty line household. Her husband is a dye-worker and earns Rs. 6,000 to Rs. 7,000 a month. When she got married, Ms. Dhatchayani, educated up to Class 12, received Rs. 20,000 under the marriage assistance scheme. The mother of a two-year-old son, she is now seven months pregnant with her second child, and has applied for the Dr. Muthulakshmi Reddy Scheme. It delivers half the money to the mother a few months before delivery and the rest in the months following it. Asked whether she wants more children or if there was a preference for boys in her village, she said: “Male or female, a child is a child; and two are enough.”

Accountability and incentives

Compared to other Indian States, Tamil Nadu has also been better able to implement governmental schemes by instituting strong accountability measures and incentives at the grassroot level. The public health centre (PHC) network is well established: there are about 1,700 of them here, each serving a population of 30,000 to 40,000. “The main difference I have seen is that our PHCs function, whereas they don't in other States,” said Sharda Suresh, a Chennai-based paediatrician and public health expert who advised the Tamil Nadu government and now works for a research-based non-governmental organisation, Samarth. “The credit goes to the Public Health Department for ensuring that PHCs function with spot checks, taking action and making local administration accountable.”

The PHC that Ms. Dhatchayani goes to for regular check-ups is a 10-minute walk from her home and provides a ready example. Located in Luthoor block, most of the 10-member-strong medical and support staff seemed to be in attendance on a government holiday for Onam, the popular festival of Kerala celebrated widely across South India. This PHC functions six days a week, except on Sundays, but staff nurses are on call round-the clock, including on Sundays. Serving a population of about 35,000 covering 30 villages, the Koovathur PHC has an estimated daily footprint covering 160 to 260 patients, a majority of them from the Dalit community. About 20 new cases of pregnancies are registered each month, according to the PHC health staff nurse. She is 47-year-old Tamil Selvi, who has studied up to Class 12. In the past four years, there have been two maternal deaths. There have been four to five infant deaths annually at the PHC level, and since 2007, when the Dr. Muthulakshmi Reddy Scheme was introduced, there have been almost no home deliveries in the entire Kanchipuram district, Ms. Selvi claimed.

The Tamil Nadu Government has tried to fill the gaps at the PHC level with supporting schemes. For instance, PHCs can only assist in natural births and not caesarean sections, which are referred to CEmONCs or district and other hospitals. As part of the GVK Emergency Management and Research Institute's ‘108' ambulance services, Tamil Nadu has at least 385 ambulances, one for each of its 385 community development blocks. Following a public-private partnership model, its services are free to users such as pregnant mothers. They generally ensure that anyone in need of emergency care would not have to wait for more than 20 minutes for transport to reach them. Finally, under the Chief Minister Kalaignar's Insurance Scheme for Life Saving Treatments, families earning less than Rs. 72,000 annually can be insured for up to Rs. 1 lakh each, for up to four years. For maternal care, coverage includes being able to access a private nursing home or hospital for “major operations.”

Resource staff

No well-thought-out public policy initiative is bereft of in-built incentives, and so it is the case for Tamil Nadu's health care service delivery system. Public health experts working closely with infant and maternal mortality issues found that making a medical officer available within a five-kilometre range of a PHC and accessible 24/7 a day is crucial. They also concluded that nurses are “better bets for the government because they are cheaper, also more reliable,” as Dr. Suresh put it. “We looked into their problems and enabling conditions such as safety, living quarters and covering their rent.” Ms. Selvi, who works at the Koovathur PHC, has a monthly salary of Rs. 11,500, in addition to medical, housing, travel and “washing” allowance. She avails of comprehensive health insurance and will get a pension provided by the State government.

Even with Central government-initiated schemes such as Integrated Child Development Services (ICDS), the incentives in Tamil Nadu are more visible than elsewhere even during a casual visit. At an Anganwadi in Thirukazukundran village, an hour's drive from Chennai and off the East Coast Road, the helper was in the midst of cooking the prescribed mid-day meal for the 25 children who come there. Her salary is Rs. 2,300 a month, while the main caretaker makes Rs. 4,000. An Anganwadi teacher from a neighbouring village, who dropped by, has a salary of Rs. 5,000. All these incentives underscore something vital for effective public policy implementation. “You are not only creating a health structure but you are creating trust in the government,” as Dr. Suresh put it.

Discrimination and corruption

In spite of Tamil Nadu's visible success in health care and health service delivery, as elsewhere in India issues of neglect, accessibility and corruption plague it too.

Child Rights and You (CRY), a national child rights advocacy organisation, has been working closely with the State's under-served communities such as Dalit people, who comprise 38 per cent of the population. “They still face strong social discrimination and children are disproportionately affected,” said P. Krishnamoorthy, a Chennai-based manager with CRY. “The conditions of women and children among the few tribal pockets are still abysmal. But comparatively, the overall picture is still better than many other States.”

Last but not least, some public health experts link Tamil Nadu's relative success in overall human development to a heightened awareness among the common person of his or her rights as distinct from high literacy rates in the State. Dr. Suresh attributes it partially to the language and the Dravidian movement in Tamil Nadu. “One thing it did was help develop a strong sense of self-identity even among the common person,” she said. “The common Tamilian felt he can make a difference, that he has the right to protest and his voice will be heard.”

(Divya Gupta is an independent journalist supported by Save the Children to raise awareness about issues around child mortality ahead of the UN Millennium Development Goals summit scheduled to be held in New York from September 20 to 22.)

பன்றிக் காய்ச்சல் தடுப்பூசித் திட்டம்

பொது சுகாதாரத்துறை தொடர்பான முதலமைச்சரின் அறிக்கை

தமிழகத்தில் மட்டும்தான் பன்றிக்காய்ச்சலுக்கு குறைந்த விலையில் தடுப்பூசி போடும் திட்டம் தொடங் கப்பட்டுள்ளது. வறுமைக் கோட்டிற்கு கீழே உள்ளவர்களிடம் இந்தக் குறைந்த தொகையையும் கூட இனி வசூலிக்கத் தேவையில்லை என முடிவெடுக்கப்பட்டுள்ளது என்று முதலமைச்சர் கருணாநிதி கூறியுள்ளார்.

இது குறித்து அவர் இன்று வெளியிட்டுள்ள கடிதவடிவிலான அறிக்கை:

சில பேருக்கு நம்மைப் பற்றி - நமது அரசைப் பற்றி - யாரைப் பற்றியாவது, எதைப்பற்றியாவது குறை சொல்லிக்கொண்டே இருக்க வேண்டும். இல்லாவிட்டால் அவர்களால் தூங்க முடியாது. மருத்துவர்கள் எதற்கு மருந்து கண்டு பிடிக்கிறார்களோ இல்லையோ இந்த நோய்க்கு ஒரு மருந்து கண்டுபிடிக்க முதலில் முன் வரவேண்டும். அரசு மருத்துவ மனைகளிலே அந்த மருந்து இல்லை, இந்த மருந்து இல்லை, மருத்துவர்கள் இல்லை, அந்தத் துறையே சரியில்லை, வெறும் வியாபாரமாகி விட்டது என்றெல்லாம் புலம்பித் தவித்து அறிக்கை விட்டுக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். அந்த அறிக்கைக்காக குறிப்பாகப் பதில் கூறாவிட்டாலும், அதையும் ஒரு வாய்ப்பாக எடுத்துக் கொண்டு, மக்கள் நல்வாழ்வுக்காக எந்தத் துறைகளில் எந்த அளவிற்கு விரிவானப் பணிகள் நடைபெற்று வருகின்றன என்பதை இன்று முதல் விளக்கிட விரும்புகின்றேன்.

தமிழக மக்கள் நல்வாழ்வுத் திட்டங்கள் இந்தியாவிற்கே முன்மாதிரியாக விளங்குகிறது என்று, குறிப்பாக தமிழ்நாட்டில் செயல்படுத்தப் படும் “கலைஞர் மருத்துவ காப்பீட்டுத் திட்ட”த்தை நாட்டிலே உள்ள நல்லவர்கள் எல்லாம் பாராட்டி வருகின்ற நிலையில் அந்தத் திட்டத்தை தொடர்ந்து ஒரு சிலர் குறை கூறி வருகின்றனர்.

அத்தகைய வசவாளர்களுக்கு நாம் பதில் அளிப்பதற்கு முன்பாகவே நேற்றைய தினம் (15௯௨010) வெளி வந்த “இந்து” பத்திரிகையில்; தமிழ்நாட்டில் குறைந்து வரும் மகப்பேறு இறப்பு விகிதம், சிசு மரண விகிதம், மொத்த கருவள விகிதம் மற்றும் இந்த அரசு செயல்படுத்தி வரும் டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி மகப்பேறு நிதி உதவித் திட்டம், கலைஞர் காப்பீட்டுத் திட்டம், இலவச அவசர ஆம்புலன்ஸ் திட்டம் போன்ற தி.மு.க. அரசின் திட்டங்களை பாராட்டி திவ்யா குப்தா என்பவர் ஒரு நீண்ட கட்டுரை எழுதியுள்ளார். அந்தக் கட்டுரை, குழந்தைகள் இறப்பு விகிதம் தொடர்பான பிரச்சினைகளில் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தும் “குழந்தைகளை காப்போம்” என்னும் இயக்கத் தின் சார்பில் நியூயார்க் நகரில் நடைபெறவிருக் கும் ஐ.நா. சபை அபிவிருத்தி இலக்குகள் குறித்த மாநாட்டுக்காக எழுதப்பட்ட ஒரு ஆய்வு அறிக்கையின் சுருக்கமாகும்.

அந்தக் கட்டுரையில், “இந்தியாவிலேயே கர்ப்பிணி இறப்பு விகிதம் மிகக் குறைவாக உள்ள மாநிலம் தமிழ்நாடாகும். 1993இல் (அ.தி.மு.க. ஆட்சியில்) ஒரு இலட்சம் பேர்களுக்கு 380 ஆக இருந்த இறப்பு விகிதம், 2008இல் (தி.மு.க. ஆட்சியில்) 111 ஆக குறைந்துள்ளது. பிரசவ நேரத்தில் சரியான மருத்துவ உதவிகள் கிடைக்காத தால் பல கர்ப்பிணி பெண்கள் மரணத்தைத் தழுவ நேரிடுவதாகக் கண்டறிந்த தமிழக அரசு மகப்பேறு அவசர உதவி மற்றும் பிறந்த குழந்தைகள் பராமரிப்புக்கான நிலை யங்களை தமிழ்நாடு முழுவதும் தகுந்த பயிற்சி பெற்ற மருத்துவர்கள் சிகிச்சை வசதிகள் ரத்த சேமிப்பு வங்கிகள் போன்ற வற்றுடன் 24 மணி நேர சேவையையும் அறிமுகப்படுத்தியது. தமிழக அரசு அறிமுகப்படுத்திய டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி மகப்பேறு உதவித் திட்டம் கர்ப்பிணி பெண்கள் இறப்பு விகிதத்தைத் தடுக்க பெரிதும் உதவியது. இந்தியாவின் மற்ற மாநிலங்களை விட அரசு திட்டங்களைச் செயல்படுத்துவதில் தமிழ்நாடு மிகச் சிறப்பான நடைமுறைகளை கையாளு கிறது. திட்டங்கள் எப்படி செயல்படுகின்றன என்பதைக் கண்காணிக்க உறுதியான நடவடிக்கைகள் இங்கு மேற்கொள்ளப்படு கின்றன. அரசு விடுமுறை நாட்களிலும்கூட பொது சுகாதார நிலையங்கள் மருத்துவ சேவை அளிக்க பணியாளர்களுடன் தயாராக உள்ளன. ஞாயிற்றுக்கிழமை களிலும் செவிலியர்கள் 24 மணி நேரமும் சேவை அளிக்க தயார் நிலையில் இருக் கிறார்கள்.

தமிழக அரசு நடைமுறைப் படுத்தும் 108 ஆம்புலன்ஸ் வசதி 385 சமுதாய அபிவிருத்தி வட்டங்களுக்கு ஒன்று வீதம் குறைந்தபட்சம் 385 ஆம்புலன்ஸ் இயங்கு கின்றன. கர்ப்பிணி தாய்மார்கள் உட்பட ஆபத்தான மருத்துவ உதவிக்கு இந்த ஆம்புலன்ஸ் வாகனங்கள் இலவசமாக இயக்கப்படுகின்றன. ஆம்புலன்ஸ் உதவி கேட்டு யாரும் 20 நிமிடங்களுக்கு மேல் காத்திருக்கத் தேவையில்லை. அந்த அளவில் மக்களுக்கு 108 ஆம்புலன்ஸ் பெரும் பணி புரிந்து வருகிறது. மத்திய அரசு செயல்படுத்தும் ஒருங்கி ணைந்த குழந்தைகள் அபிவிருத்தி திட்டம் போன்ற திட்டங்கள் இருந்தாலும், தமிழக அரசின் நலத் திட்டங்கள் சாதாரணமாக எங்கு சென் றாலும் யாரும் கண்கூடாக காணும் வகை யில் செயல்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன” என்றெல்லாம் `இந்து’க் கட்டுரையில் எழுதப் பட்டுள்ளது.

அந்தக் கட்டுரையாளருக்குப் பேட்டியளித்த மருத்துவ நிபுணர் சாரதா சுரேஷ் என்பவர், “நான் நேரில் கண்ட ஒரு முக்கிய வேறுபாடு என்ன வென்றால் இந்தச் சுகாதார நிலையங்கள் தமிழ்நாட்டில் சிறப்பாக இயங்குகின்றன. மற்ற மாநிலங்களில் அவை இயங்குவதே இல்லை” என்று சொல்லியிருக்கிறார். இவ்வாறு பத்திரி கையாளர்களும், மருத்துவர்களும் தமிழக அரசின் மக்கள் நல்வாழ்வுத் துறை குறித்து உயர்வாகப் பாராட்டிக் கொண்டிருக்கின்ற நேரத்தில், பாரதத்தில் வரும் காந்தாரி குழவிக் கல்லை எடுத்து வயிற்றிலே குத்திக் கொண்டதைப்போல, சிலர் தமிழகத்தில் மக்கள் நல்வாழ்வுத் துறையே சரியில்லை என்று அறிக்கை விடுத்துள்ளார்.

கடந்த 4 ஆண்டுகளில் சுமார் ரூ.1,100 கோடிக்கும் அதிகமான மதிப்பீட்டில் மருத்துவ மனை கட்டடங்கள் கட்டப்பட்டுள்ளன. ரூ.600 கோடிக்கு மேலாக நவீன மருத்துவக் கருவிகள் வாங்கி மருத்துவமனைகளுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளன. இதன் காரணமாக தனியார் மருத்து வமனைகளை தவிர்த்துவிட்டு அரசு மருத்துவ மனைகளுக்கு வரும் நோயாளிகளின் எண் ணிக்கை அதிகரித்து வருவதை பொதுமக்கள் அறிவர்.
ஆண்டொன்றிற்கு ரூ.236 கோடி நிதியை மருந்துக்காக கழக அரசு ஒதுக்கியுள்ளது. இதனால் அரசு மருத்துவமனைகளில் மருந்துக்கு தட்டுப்பாடு என்பதே இல்லை. அரசு மருத்துவமனைகளில் இதுவரை 6,772 மருத்துவர்கள், 7,242 செவிலியர்கள், 1,767 கிராம சுகாதார செவிலியர்கள் மற்றும் 10,000-க்கும் அதிகமான மருத்துவம் சார்ந்த பணியாளர்கள் மற்றும் அமைச்சுப் பணியாளர்கள் நியமனம் செய்யப்பட்டுள்ளனர்.

அ.தி.மு.க. ஆட்சியில் 2005௨006-ல் ஆரம்ப சுகாதார நிலையங்களில் நிகழ்ந்த மகப்பேறுகளின் எண்ணிக்கை 81,190 மட்டும்தான். கழக ஆட்சியில் ஆரம்ப சுகாதார நிலையங்களின் தரம் உயர்த்தப்பட்டதால் அங்கு நிகழும் பிரசவங்கள் மூன்று மடங்குக்கு மேல் உயர்ந்துள்ளன. 2009௨010-ம் ஆண்டில் ஆரம்ப சுகாதார நிலையங்களில் நிகழ்ந்த பிரசவங்களின் எண்ணிக்கை 2,98,253 ஆகும்.

மருத்துவக்கல்லூரி மருத்துவமனைகளில் கடந்த ஆண்டு மட்டும் 5,57,294 சிறிய மற்றும் பெரிய அறுவை சிகிச்சைகள் நடந்துள்ளன. 79,13,344 உள்நோயாளிகள் சிகிச்சை பெற்றுள்ளனர். இந்த ஆண்டு ஜூன் 2010 வரை 2,80,016 சிறிய மற்றும் பெரிய அறுவை சிகிச்சைகள் நடைபெற்றுள்ளன. எனவே, “கலைஞர் காப்பீட்டுத் திட்டத்தில்” தனியார் மருத்துவமனைகளில் நடைபெறும் அறுவை சிகிச்சை மட்டுமல்லாது பல்வேறு நோய்களுக்கு அரசு மருத்துவமனைகளிலும் அறுவை சிகிச்சைகள் தொடர்ந்து செய்யப் பட்டு வருகின்றன.

இருப்பினும் நோயின் தீவிரம், நோயாளியின் உடனடித் தேவை மற்றும் சிறப்பு அறுவை சிகிச்சைகளுக்கு அரசு மருத்துவமனைகளில் இருக்கும் காத்திருப்போர் பட்டியல் போன்ற வற்றை கருத்தில் கொண்டு ஒரு கூடுதல் சேவையாக (ளுரயீயீடநஅநவேயசல குயஉடைவைல) தான் தனியார் மருத்துவமனைகளை இத்திட்டத்தின் மூலமாக ஒருங்கிணைத்து பொதுமக்கள் பயனடைய வழிவகை செய்யப்பட்டுள்ளது.

இத்திட்டத்தின் மூலமாக சுமார் 650 தனியார் மருத்துவமனைகளின் சேவை பொதுமக் களுக்கு இலவசமாக கிடைத்துள்ளது. அதற்கு சான்று; கடந்த 14 மாதங்களில் நிகழ்ந்துள்ள சுமார் 1,93,000 அறுவை சிகிச்சைகள் மூலம் பிணி நீங்கிய பயனாளிகள்தான்.

அறுவை சிகிச்சைக்காக பதிவு செய்து காத்திருப்போர் அதிகமாக இருக்கின்றனர் என்பதை உணர்ந்து, உடனடியாக அறுவை சிகிச்சை செய்து ஏழை நோயாளிகளின் உயிர் காப்பாற்றப்பட வேண்டும் என்பதற்காக இந்த அரசினால் கொண்டு வரப்பட்டதுதான் கலைஞர் காப்பீட்டுத் திட்டம். அரசு மருத்துவ மனைகளில் எல்லா நோய்களுக்கும் சிகிச்சை அளிக்கப்படுகிறது என்பதால் தான் அறுவை சிகிச்சைக்கு காத்திருப்போர் அதிகமாக உள்ள இருதய அறுவை சிகிச்சை, புற்று நோய், மாற்று சிறுநீரக அறுவை சிகிச்சை போன்ற உயிர் காக்கும் 51 நோய்களுக்கு காப்பீட்டுத் திட்டத்தில் சிகிச்சை அளிக்கப்படுகிறது. இந்த 51 வகையான நோய்களில் உட்பிரிவாக சுமார் 630 வகையான நோய்களுக்கு இத்திட்டத்தில் சிகிச்சை அளிக்கப்படுகிறது. அறிவிப்பில் கண்டுள்ளபடி இருதயம், புற்றுநோய் மற்றும் சிறுநீரக அறுவை சிகிச்சை மட்டும் அல்லாது எலும்பு முறிவு, விபத்து, நரம்பியல், பிறப்பில் குறைபாடு, இன சேர்க்கை சார்ந்த நோய்கள், காது, மூக்கு, தொண்டை நோய்கள் போன்ற அனைத்து பிரிவுகளுக்கும் இத்திட்டத்தில் சிகிச்சை பெறமுடியும்.

இத்திட்டத்தில் ஒரு இலட்சம் ரூபாய் மட்டுமே அளவீடாக வைத்திருப்பினும், அனைத்து சிகிச்சைகளுமே அதற்குள் செய்துகொள்ள காப்பீட்டு நிறுவனம் மருத்துவ மனைகளுடன் ஒரு புரிந்துணர்ந்து ஒப்பந்தம் அரசு ஒப்புதலுடன் செய்துகொண்டு அதன்படி ஒவ்வொரு சிகிச்சைக்கும் கட்டணம் நிர்ணயம் செய்து அதை வலைதளத்தில் அனைவரும் அறிய வெளியிட்டுள்ளது. இந்த திட்டத்தில் 1.33 கோடி குடும்பங்களுக்கு அடையாள அட்டை கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த குடும்ப அடையாள அட்டைகளினால் சுமார் 4.50 கோடி பொதுமக்கள் இந்த திட்டத்தில் பயனடைவர்.

ஒருசில “அறிக்கை ஜீவிகள்” ரூ.3,000 கோடி தனியார் காப்பீட்டு நிறுவனத்திற்கு வழங்கப் பட்டதாக கூறியிருப்பதில் துளியும் உண்மை யில்லை. இதுவரை இத்திட்டத்தில் சேர்க்கப் பட்ட உறுப்பினர்களின் விகிதாச்சார அடிப்படை யில் ஆண்டு பிரிமீயத் தொகை ஒரு குடும்பத் திற்கு ரூ.469 என்று கணக்கிடப்பட்டு இதுவரை 5 காலாண்டிற்கு பிரிமீயத் தொகை ரூ.722 கோடியும், சேவை வரி ரூ.74 கோடியும் ஆக மொத்தம் ரூ.796 கோடி மட்டுமே இதுவரை வழங்கப்பட்டுள்ளது. காப்பீட்டு நிறுவனம் இதுவரை ரூ.515 கோடியை அறுவை சிகிச்சை செய்து கொண்டவர்களுக்காக மருத்துவ மனைகளுக்கு வழங்கியுள்ளது. இதில் கமிஷன் என்பதற்கே இடமில்லை. ஏனெனில் திட்டத்தை செயல்படுத்தும் காப்பீட்டு நிறுவனம் திறந்த ஒப்பந்தப்புள்ளி மூலமாகவே இறுதி செய்யப்பட்டது என்றும் அனைத்து திட்ட வடிவும் அனைத்து அதிகார மட்டங்களிலும் விவாதித்து முடிவு செய்ததும் ஆகும்.

சிக்கன்குனியா, காலரா, டைபாய்டு, அம்மை, மஞ்சள்காமாலை, பன்றிக்காய்ச்சல் போன்ற நோய்களால் பாதிக்கப்படுபவர்களுக்கு அரசு மருத்துவமனைகளிலேயே சிறப்பான சிகிச்சை அளிக்கப்படுகிறது. மேலும், இந்த நோய்களால் பாதிக்கப்படுபவர்களுக்கு அறுவை சிகிச்சை தேவைப்படுவதில்லை. தரமான சிகிச்சை அரசு மருத்துவமனைகளிலேயே இத்தகைய நோய் களுக்கு சிகிச்சை அளிக்கப்படுகிறது என்ப தால் இந்த நோய்களை காப்பீட்டுத் திட்டத்தில் சேர்க்க வேண்டிய அவசியம் எழவில்லை. தொண்டை அடைப்பான், இளம்பிள்ளைவாதம், காச நோய், தட்டம்மை, மஞ்சள்காமாலை, கக்குவான், பொன்னுக்கு வீங்கி, இரண ஜென்னி போன்ற பல்வேறு நோய்களை தடுப்பதற்கு மத்திய அரசுதான் எல்லா மாநிலங் களுக்கும் தடுப்பூசி மருந்து களை அனுப்பி வைக்கிறது. மாநில அரசு இந்த மருந்துகளை கொள்முதல் செய்வதில்லை.

பன்றிக்காய்ச்சல் நோய்க்கு சிகிச்சை அளிக்கும் மருத்துவர்கள் மற்றும் சுகாதாரப் பணியாளர்களுக்கு பன்றிக்காய்ச்சல் வராமல் இருக்க மத்திய அரசு தடுப்பு மருந்தை தமிழகத்திற்கு அனுப்பி உள்ளது. மருத்துவர்களுக்கும் மருத்துவமனைப் பணியாளர் களுக்கும் இந்த தடுப்பூசி மருந்து போடப்பட்டு வருகிறது. பன்றிக்காய்ச்சல் வராமல் இருக்க பொதுமக்களை பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற நல்ல எண்ணத்தில் மத்திய அரசு அனுமதி அளித்துள்ள மருந்து தயாரிக்கும் கம்பெனிகளிடம் அரசு அதிகாரிகள் பேசி பொதுமக்க ளுக்கு குறைந்த விலையில் இந்த தடுப்பூசி போடும் திட்டம் கிண்டி கிங் நிலையத்தில் ஆரம்பிக்கப்பட்டு நடைபெற்று வருகிறது. இந்தியாவிலேயே எந்த மாநிலத்திலும் இந்த திட்டம் தொடங்கப்படாத நிலையில் தமிழ கத்தில் மட்டும் தான் பன்றிக்காய்ச்சலுக்கு குறைந்த விலையில் தடுப்பூசி போடும் திட்டம் தொடங் கப்பட்டுள்ளது. பொதுமக்களுக்கு குறைந்த விலையில் இந்தத் தடுப்பூசி போடப் பட்டு வரும் நிலையில், மாவட்டத் தலைநகரங் களிலே உள்ள அரசு பொது மருத்துவமனை களில் இந்தத் தடுப்பு ஊசி போடவும், வறுமைக் கோட்டிற்கு கீழே உள்ளவர்களிடம் இந்தக் குறைந்த தொகையையும் கூட இனி வசூலிக்கத் தேவையில்லை என்றும் இந்த அரசு முடிவெடுத்து, உடனடியாக நடைமுறைப் படுத்திட ஆணையிட்டுள்ளது.

தமிழகத்தில் சுகாதாரத்துறையும், அரசு மருத்துவமனைகள் மற்றும் ஆரம்ப சுகாதார நிலையங்கள் சிறப்பாக செயல்பட்டு வருகின்றன. மத்திய அரசும் மற்ற மாநிலங்களும் தமிழ்நாட்டில் செயல்படுத்தப்படும் சுகாதாரத் திட்டங்களை பாராட்டி இந்தியாவிலுள்ள பிற மாநிலங்களில் செயல்படுத்த நடவடிக்கை எடுத்துவருகிறார்கள். ஆனால் தமிழ்நாட்டில் மக்களின் நலனில் எந்தவிதமான அக்கறையும் இல்லாதவர்கள் அரசு செயல்படுத்திவரும் மக்கள் நலத்திட்டங்களையும் குறை கூறி பீதி உருவாக்கிட முயற்சி செய்கிறார்கள். அவர்கள் தொடர்ந்து இவ்வாறு குறை கூறிக்கொண்டே இருப்பது; நமக்கும் மக்களுக்கு உண்மையான விளக்கங்களை அளிக்கப் பயன்படுவதால் அவர்களின் தூற்றுதல்களையும் வரவேற்போம், பதில் அளிப்போம், மக்களுக்கு தெளிவு ஏற்படுத்துவோம்! மக்கள் தொண்டே மகேசன் தொண்டு என்பதை மறந்து விட்டு; மலையேறி நிற்போரல்ல நாம்! என்று முதலமைச்சர் கருணாநிதி கூறியுள்ளார்.

14 September 2010

one man commission G.O All department

தமிழ்நாடு அரசு ஒரு நபர் குழு பரிந்துரைகளின் படி துறை வாரியாக ஊதிய மாற்ற ஆணை வெளியிடப்பட்ட்டுள்ளது.அரசின் வலைத்தளத்தில் இருக்கும் இவ்வாணைத் தொகுப்பினை டவுன்லோடு செய்ய ”இங்கே கிளிக் செய்யவும்


13 September 2010

one man commission G.O

05 September 2010

one man commission G.O

DownloadOne Man Commission G.O

03 September 2010

Pay Authorisation August 2010

01 September 2010

உணவுக் கலப்படத் தடைச்சட்டம்

இன்றைக்கு உணவு பொருட்களில் பளீர் நிறத்துக்காக கலக்கபடும் அனைத்து செயற்கை ரசாயனங்களும் நம்முடைய உடலின் ஆரோக்கியத்துக்கு வேட்டு வைப்பது மட்டுமின்றி, உயிருக்கே ஆபத்தாகவும் அமைந்துள்ளன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது

பாக்கெட் செய்யப்பட்ட கடைகளில் விற்கப்படும் நொறுக்குத் தீனிகளில் 52 சதவீதம் கலப்படத்தயாரிப்புகள் என்கிற செய்தியும் பொது சுகாதாரத் துறை இயக்குனர் திரு.பொற்கைப்பாண்டியன் அவர்களின் பேட்டியும் 1.9.10 குமுதம் இதழில் வெளிவந்துள்ளது.

இது தொடர்பாக கலப்படம் பற்றியும் கலப்படத்தடை சட்டம் பற்றியும் ஒரு செய்தி தொகுப்பு இங்கே.

உணவுப் பொருட்கள் அனைத்தும் கலப்படம் செய்து விற்பனை செய்யப்படுகின்றன. பல்வேறு எண்ணெய்களில் பாமாயில் கலப்படம் செய்யப்படுகிறது. பாலில் கார்பனேட், ஹைட்ராக்சைடு, ரசாயன கழிவுகள் போன்றவை கலக்கப்படுகிறது. தேயிலை தூளில் முந்திரி, புளியங்கொட்டை தோல்களின் துகள்கள் கலந்து விற்கப்படுகிறது. இதனை பயன்படுத்தும் மக்களுக்கு புற்றுநோய், வாதம் போன்ற நோய்கள் தாக்குகின்றன. சாலையோரங்களில் விற்பனை செய்யப்படும் பழங்களில் மண்புழுதிகள், வாகன புகை படிவதால் நோய் ஏற்டுகிறது.

பெட்ரோல், டீசல் போன்றவற்றின் தயாரிப்பில் கடைசியாகக் கிடைக்கக் கூடிய தாது எண்ணெய்தான் மினரல் ஆயில். இந்த மினரல் ஆயிலுக்கு நிறமும் கிடையாது. மணமும் கிடையாது. இதை அனைத்து வகையான எண்ணெயிலும் கலக்கலாம். ஒரு மாற்றத்தையும் காட்டாது. ஆனால் சாப்பிட்டபின் முழுவதும் ஜீரணம் ஆகாமல் அப்படியே நம் குடல்களில் தங்கி குறிப்பிட்ட காலத்திற்குப்பின் புற்றுநோயை உண்டாக்கிவிடும்… இதற்கு முக்கியக் காரணம், அந்த எண்ணெயின் அதிகப்படியான அடர்த்தி…. காசுக்காக கலப்படம் செய்பவர்கள் அதன் இரசாயன குணம் தெரியாது கலந்துவிடுகிறார்கள். ஆனால், ஐந்து ரூபாய்க்கும் பத்துரூபாய்க்கும் எண்ணெய் வாங்கும் ஏழைகள் இந்த அபாயத்தை அறியாமல் ஆபத்தில் சிக்கிக் கொள்கின்றனர்

கொஞ்சம் மிளகுத் தண்ணீரில் நிறைய பப்பாளி விதைகளை ஊறவைத்து, பின் அதை நன்றாகக் காயவைத்து மிளகுடன் கலந்து மிளகு ரசத்தை பப்பாளி விதை ரசமாக மாற்றிவிடுகிறார்கள்.

இலவம் பிஞ்சு, மஞ்சநத்தி இலையைக் காயவைத்து வறுத்து அரைத்து டீத்தூளுடன் கலக்கிறார்கள். ஏதோ உயிரைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள, உணவு என்ற பெயரில் ஏழைகள் உதட்டில் வைக்கும் ஒவ்வொன்றையும் இப்படி விஷமாக மாற்றிவிடுகின்றனர் கலப்படக்காரர்கள். கொஞ்சம் மனசாட்சியுள்ளவர்கள் மிளகுத் தூளுடன் பொட்டுக்கடலைத் தூளைக் கலப்பது; சர்க்கரையையும் வெள்ளை ரவையையும் கலப்பது; கடலைப் பருப்புடன் வடைபருப்பைக் கலப்பது என எடையை மட்டும் கூட்ட, விலை கூடுதலான பொருட்களுடன் விலை குறைந்த ஆபத்தில்லாத பொருட்களை கலக்கின்றனர்.

சமையலுக்கு பயன்படுத்தப்படும் மசாலா பொருட்களில் மஞ்சள் தூளுக்கு ரேஷன் கடையில் விற்கப்படும் ஒரு ரூபாய் அரிசியை மாவு போல பவுடராக்கி, அதனுடன், "லெட் குரோமேட்' என்ற துத்தநாக ரசாயனத்தை கலப்படம்


துவரம் பருப்பு, உளுத்தம் பருப்பு போன்ற பருப்பு வகைகளில் இரண்டு அயிட்டம் உண்டு. ஒன்றுக்குப் பெயர் சில்கி, இன்னொன்று செகண்ட்ஸ். இந்த சில்கி தான் ஒரிஜினல். எவ்வளவு நாள் வைத்திருந்தாலும் கெடாது. ஆனால் இந்த செகண்ட்ஸ் பதப்படுத்தி, பாதுகாப்பாக வைத்திருக்கும் குடோன்களில் இருந்து வெளியே எடுத்துவிட்டால் பத்துப் பதினைந்து நாட்களில் பூச்சியரித்து, புழுபூத்து, பவுடராகக் கொட்டும். கல்யாணவீட்டுச் சமையல், ஓட்டல் என உடனடி பயன்பாட்டுக்கு இந்த செகண்ட்ஸைதான் விலை குறைவு என்பதால் சரக்கு மாஸ்டர்கள், சமையல்காரர்கள் வாங்குவதுண்டு… காசு கொடுத்து ஓட்டலுக்குச் சென்றாலும், அழைப்புக்காக கல்யாண விருந்துக்குச் சென்றாலும் கலப்பட ஆபத்து இப்படியொரு ரூபத்தில்

அங்கே காத்துக் கொண்டிருக்கும்

கூட்டு பெருங்காயத்துடன் கால்போனி மற்றும் கருவேல மரத்தின் பிசின் ஆகிய பொருட்கள் கலக்கபடுகின்றன. குளிர்பானங்களில் எத்தலின், கிளிக்கால், பாஸ்பரிக் போன்ற அமிலங்கள் மற்றும் சாபரின் என்னும் போதை பொருட்களும் கலக்கபடுகின்றன

பி.கு( டீத்தூளில் சாயம் கலந்ததை கண்டுபிடிக்க வழி உண்டு. அதாவது ஈரமான வடிதாளின் மீது டீத்தூளை தூவும் போது, வண்ணங்கள் தோன்றினால், அது சாயம் கலந்த தூள் என்று அறியலாம்

2.நன்றாக பொடியாக்கபட்ட ஒரு கிராம் பெருங்காயத்துடன், ரெக்டிபைடு ஸ்பிரிட் சேர்த்துக் குலுக்கி, வடிகட்டி அதை ஐந்து மில்லி எடுத்து, அத்துடன் பத்து சதவிகித பெர்ரிக் குளோரைடு சேர்த்துக் குலுக்கவும். இளம் பச்சை நிறம் தோன்றினால் பெருங்காய துடன் வேறு பிசின்களும் கலந்திருப்பது உறுதி)

உணவுப் பாதுகாப்பு மற்றும் தரம் குறித்த சட்டம் ஒன்றை மத்திய அரசு 2006_ல் இயற்றியுள்ளது. இதில் சில முக்கியமான பொருட்களில் செய்யப்படுகின்ற கலப்படத்திற்காக ஆயுள் தண்டனை வரை வழங்க வாய்ப்பு உள்ளது. ஆனால் அந்தச் சட்டமெல்லாம் நடைமுறைப்படுத்த முடியாமல் கிடப்பில் கிடக்கிறது

நன்றி http://thogamalaiphc.blogspot.com/2008/10/blog-post_7706.html







1.09.2010 குமுதத்தில் இயக்குனரின் பேட்டி

குளித்தலை பகுதியில் சுகாதார ஆய்வாளர்களின் ஆய்வு.

கலப்படப் பொருட்களும் அதனால் வரும் நோய்களும்

கரூர் மாவட்டம் தாந்தோணி பகுதியில் குடிநீர் பாட்டில்,பாக்கெட் ஆய்வு.

பால் கலப்பட ஆய்வு மேற்கொள்ளும் சுகாதார ஆய்வாளர்கள் குழு.(பழைய படம்)